Ocullus - Hokjes denken is functioneel

Hokjesdenken is functioneel

Als trainer/ implementatiemanager diversiteit ben ik altijd op zoek naar inspiratie. Zo kwam ik op het onderstaande Ted-filmpje Color blind or color brave?. De strekking van dit filmpje is dat het praten over kleur binnen een organisatie nogal gevoelig kan zijn. Maar door in gesprek te gaan met elkaar hierover, kan juist veel verschil maken. We hebben allemaal onze eigen overtuigingen, onze eigen vooroordelen. Of je nou jong, oud, donker of blank bent, we hebben allemaal onze eigen oordelen over andere groepen, andere mensen. We denken allemaal in hokjes. Sterker nog, categoriseren is juist functioneel. Je dag doorkomen zonder de wereld om je heen in hokjes te stoppen is bijna onmogelijk. Bij het zien van een tafelblad met poten eronder, maken je hersenen direct de vertaling dat het een tafel is waar je bijvoorbeeld je kop koffie op kunt zetten.

Iedereen heeft wel een verhaal waarbij we de ander beoordelen op het anders zijn. Zo hoorde ik een Marokkaanse studente vertellen dat ze als enige niet-hoofddoek-dragende vrouw niet welkom was bij de vereniging. En werd haar verteld dat deelname aan het bestuur al helemaal niet wenselijk was zonder het dragen van een hoofddoek. Dezelfde studente werd (met een colaatje in haar handen) aangesproken op het niet drinken van alcohol bij een borrel met alleen Nederlandse studenten. Ik weet het, we doen het allemaal. Alleen sta ik er elke keer weer van te kijken hoe ‘normaal’ het is geworden om anderen uit te sluiten. Zelf doe ik het ook. Ik probeer mij er tegenwoordig alleen wel wat meer bewust van te zijn als ik het doe. En er niet naar te handelen, maar vragen te gaan stellen aan de ander als ik iets niet begrijp. 

Volgens onderzoek categoriseren we constant. We zien iemands uiterlijk en delen die in een bepaalde groep in waar je bepaalde negatieve of positieve associaties mee hebt en kenmerken aan verbindt. Dit is geen wij-zij denken. We doen het allemaal. En veelal zijn wij er niet bewust van dat we het doen. Het gesprek voeren is dus een manier om dit helder te krijgen over wie we zijn en de wijze waarop we handelen. Diversiteitsbeleid gaat dus voornamelijk over onszelf. Wie ben ik, versus de ander en hoe ga ik om met verschillen? Dus ik ben vanaf nu #ColorBrave. Doe je mee? 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *