En zo behoort mansplaining tot het verleden!

Deze week is het de week van ons vrouwen. En niet alleen omdat het op 8 maart Internationale Vrouwendag was. Nee, we zijn elke dag in het nieuws. Niet alleen in de politiek, maar ook komt het onderwerp ter sprake in gesprekken die ik met mensen heb. Ik heb weer heel veel geleerd. En het is niet echt positief. Wist je dat vrouwen maar liefst 73% meer kans hebben op letsel bij het dragen van een autogordel? De autogordel is voornamelijk ontworpen voor het mannelijk lichaam. En dat vrouwen (ook in Nederland) nog steeds veel minder verdienen per uur dan mannen. De gender pay gap bedroeg in 2019 gemiddeld 14,1% en in Nederland is dit zelfs groter, namelijk 14,6%. Gek…had toch gedacht dat ons kleine kikkerlandje nogal emancipatorisch was ingesteld. Deze aanname kan ik vaarwel zeggen.

En call me crazy, maar heb er nooit bij stil gestaan dat het Zweeds automerk Volvo een mannelijk teken is. Wie verzint er een teken wat de kern is van je product en tegelijkertijd de helft van de samenleving uitsluit of in ieder geval zich niet in herkent? Ok, ik kan nu wel met verve zeggen, dat het tijd wordt dat er meer gendergelijkheid komt op de werkvloer. Een wereld waarbij mannen creëren, beslissingen nemen en producten bedenken dat voor de andere helft van de bevolking niet altijd passend is, dat zou anno 2021 tot het verleden moeten behoren.

Dus wend ik mij tot Rutte. Als leider van dit land weet hij wat managen is en weet hij dat een goed team bestaat uit diversiteit. Want dat brengt innovatie, creatieve ideeën en betere aansluiting bij de stemmers. Maar wacht Rutte, laat mij even uitspreken. Of nee, beter gezegd. Ik praat gewoon even door. Rutte kwam deze week in het nieuws. De intro van het artikel luidde; “Premier Mark Rutte is door de vrouwelijke bewindslieden in zijn kabinet aangesproken op de manier waarop hij vrouwen behandelt in de ministerraad. Reden was dat Rutte vrouwelijke bewindslieden tijdens de vergaderingen vaak niet liet uitspreken en minder serieus leek te nemen.” Dat mannen door vrouwen heen praten en hen onderbreken is niets nieuws. Mannen doen dit vaak ook onderling. Alleen merken ze er weinig van, omdat ze zich niet laten onderbreken.

Het is mij zelf ook vaak overkomen. In eerste instantie reageerde ik door te vragen of hij mij even wilde laten uitpraten. Maar merkte al gauw dat dit een zwaktebod is. Waarom wilde ik toestemming van de ander hierin? Mansplaining is hier een onderdeel van. Een man die een onderwerp aan je uitlegt op een neerbuigende manier. Want anders zouden we het niet snappen natuurlijk. Ik vraag mij dan ook echt af of er een ‘glazen plafond’ is. Ik denk wel dat we kwaliteiten in de ander pas zien als de ander op ons lijkt. Dat doen mannen ook, al dan niet onbewust. De vraag is welke rol pakken we zelf hierin? Wat zou er gebeuren als wij vrouwen net als mannen, ons er niet meer aan zouden storen dat anderen door ons heen praten? Kunnen we rustig ons verhaal afmaken, zonder ons te storen aan de ander die probeert, ten koste van ons verhaal, zijn stem te laten horen. En niet aan ons twijfelen of we die promotie wel aan kunnen? Maar er gewoon voor gaan! Welke vrouw doet er mee!?

geschreven door: Karima el Bouchtaoui

Share